บทที่ 118 “มีเมียไม่สวย ก็เท่ากับว่า โสดสินะ”

เมื่อร่างใหญ่เดินหายออกไปไกลสุดสายตาจะมองเห็น เธอรีบผุดลุดขึ้นยืนหวังจะเดินตามไป แต่ทว่า เสียงร้องไห้ของอันดาดังแว่วมา เธอแหงนหน้าขึ้นรีบเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลพรากลงอาบสองแก้ม 

สับสน และปวดหนึบในอก แต่ต้องฝืนทนยิ้มกว้างให้กับลูกสาวที่คงจะสะดุ้งตื่นเพราะฝันร้ายเช่นเคย

สามวันผ่านไปไร้เงาของสามีหรือแม้แ...